Ryukyu Kobudo
琉球古武道信武舘
Co to jest kobudo?
Ryukyu Kobudo to siostrzana do karate sztuka walki z Okinawy. W odróżnieniu od karate, w kobudo korzystamy z broni. Trening znakomicie rozwija koordynację, uczy relaksacji, prawidłowej sylwetki i struktury ciała oraz generowania dynamicznej siły. Uuczymy się posługiwania kijem (bo), sai, tekko, nunchaku, tonfa, tinbe i rochin (tarcza i krótka włócznia), kama (para sierpów) oraz eku (wiosło). Każda z tych broni posiada unikatowe charakterystyki przez co trening kobudo jest bardzo wszechstronny i znakomicie uzupełnia trening karate. Trening w dużej mierze polega na nauce technik podstawowych (kihon), form kata oraz ćwiczeń z partnerem (yakusoku kumite)
Zajęcia prowadzimy według programu Ryukyu Kobudo Shimbukan, w przekazie senseia Akamine Hiroshiego.
Organizujemy regularne seminaria w Krakowie z sensei Thomasem Podzelny (6 dan, Niemcy) oraz wyjazdy na staże za granicę.
Zapraszamy na trening!
Ryukyu Kobudo Shimbukan
W dawnych czasach okinawscy mistrzowie specjalizowali się zazwyczaj w posługiwaniu jedną bronią, a formy (kata) znane były lokalnie i przypisane do konkretnego regionu bądź mistrza. Dopiero Shinken Taira (1897–1970) zebrał różne kata i różne bronie używane na Okinawie w jeden spójny system. Druga wojna światowa bardzo mocno dotknęła Okinawę i po jej zakończeniu istniało realne zagrożenie, że kobudo zostanie zapomniane. Shinken Taira powołał organizację Ryukyu Kobudo Hozon Shinko Kai, której zadaniem była promocja i ocalenie wiedzy o kobudo w tym trudnym okresie.
Po jego śmierci funkcję prezydenta organizacji przejął jego uczeń – Akamine Eisuke (1925–1999). Trzecim prezydentem został jego syn – Akamine Hiroshi, który w 2011 r. utworzył nową organizację – Ryukyu Kobudo Shimbukan, na której czele stoi do dziś. Główne dojo organizacji mieści się na Okinawie w mieście Tomigusuku, a oficjalne Shibu Dojo (filie organizacji) istnieją w wielu krajach na wszystkich kontynentach.
Shimbukan w Polsce
Dojo Tyniec jest jedynym w Polsce Shibu Dojo Ryukyu Kobudo Shimbukan – czyli oficjalną filią organizacji uprawnioną do prowadzenia zajęć i egzaminów w jej imieniu. Dominik Kućma ma obecnie najwyższy stopień w kraju w tym systemie; pod jego opieką działają jeszcze dwa dokokai (grupy ćwiczące w ramach Shimbukan):
- Toruń – Klub Kumade, Anna Kulczyńska
- Legnica – Klub Sztuk Walki Shodan, Jerzy Łabiński
Arsenał Ryukyu Kobudo
Bō / Kon
Bo to kij – broń uniwersalna: każda jego część może służyć do uderzenia, pchnięcia lub bloku. W odróżnieniu od miecza nie ma „ostrza”; cała długość jest wykorzystywana. Łączy w sobie cechy miecza, naginaty i włóczni. Okinawskie bō-jutsu łączy wpływy z północy i południa z miejscowymi tradycjami i w tej formie jest przekazywane do dziś.
Sai
Sai dotarły na Okinawę przez Indie i Chiny i tu się rozwijały. W czasach królestwa Ryukyu służyły m.in. do ochrony władcy i dostojników oraz aresztowań. Sztuka walki sai była ćwiczona w realnych konfrontacjach; później powstały kata umożliwiające samodzielny trening. Budōka ćwiczyli sai przede wszystkim w celach samoobrony i w ten sposób sztuka ta jest przekazywana.
Nunchaku
Nunchaku wywodzą się prawdopodobnie z okinawskiego narzędzia do kierowania końmi (muge). Są małe, wygodne do noszenia i bardzo skuteczne w walce. Wojownicy Ryukyu mieli je często przy pasie lub w zanadrzu i traktowali jako broń towarzyszącą.
Tekkō
Tekkō to broń wywodząca się z podkowy, zaadaptowanej na potrzeby obrony w nagłych sytuacjach. Jest poręczna i w ataku rozwija dużą siłę uderzenia.
Tonfa
Tonfa to drewniany kij z poprzecznym uchwytem – broń charakterystyczna dla Okinawy, nieobecna w głównym nurcie japońskiego kobudō. Używa się jej w parze. Opanowanie tonfa wymaga czasu i wprawy. Na Okinawie mówi się, że prototypem był uchwyt żaren.
Timbe i Rochin
Tinbe to mała tarcza, oryginalnie często wykonywana ze skorup żółwi morskich. Rochin to krótka włócznia trzymana w prawej ręce.
Kama
W warunkach zakazu posiadania broni jednym z najłatwiej dostępnych narzędzi był sierp (kama). Kama to jedyna w kobudō broń z ostrzem tnącym; podczas pokazów wymaga szczególnej ostrożności. Zazwyczaj stosujemy je w parach.
Eku
Eku to wiosło. W odróżnieniu od Bo, jest bronią niesymetryczną. Jest to najbardziej zaawansowana broń w naszym systemie, ponieważ wymaga wcześniejszego opanowania technik kija na wysokim poziomie.
Lista kata
Lista kata które aktualnie praktykujemy w naszym Dojo w zależności od posiadanego stopnia. Kolejne kata poznawane są wraz ze zdobywaniem kolejnych stopni, także jest jeszcze kilka kata z Bo i Sai które przed nami!
Bō
- Akamine no Bo Kihon Kata I
- Akamine no Bo Kihon Kata II
- Shushi no Kon Sho
- Sakugawa no Kon Sho
- Shushi no Kon Dai
- Sakugawa no Kon Dai
- Yonegawa no Kon
- Shirotaru no Kon
Bō Koryu
- Koryu Shushi no Kon
- Koryu Sakugawa no Kon
Sai
- Akamine no Kihon Kata I
- Akamine no Kihon Kata II
- Chatanyara no Sai
- Hamahiga no Sai
- Kugusuku no Sai
- Tawada no Sai
Tekkō
- Maezato no Tekko
Nunchaku
- Maezato no Nunchaku
- Akamine no Nunchaku
Tonfa
- Hamahiga no Tonfa
- Yaragwa no Tonfa
Kama
- Kanegawa no Nichogama
Tinbe
- Kanegawa no Tinbe
Eku
- Tsukensunakake no Kon